Raddir úr fortíðinni.....

Fékk undarlegan póst frá einhverjum sem að ég vann með á Grund í fornöld, sem hafði grafið upp vísu sem ég samdi einhverja næturvaktina, og vildi setja hana á vefinn. Mundi ekki eftir manninum eða vísunni, enda langt um liðið og ég ekki beinlínis með hugann við þann stað lengur. Nema í kvöld, var akkúrat að tala við matargestinn minn um það sem ein yndisleg, gömul kona sem var á Grund þegar að ég vann þar kenndi mér, lexíu um það hvað það er mikilvægt að gleðjast yfir littlu ef ekki gefst annað, og muna það góða úr lífinu til að summan verði í plús en ekki mínus þegar upp er staðið.

Minnti mig mest á þessi skringilegu andartök þegar að maður hugsar um einhvern gamlan kunningja og mætir honum svo á næsta horni. Ok, kannski hrein tilviljun, en í þettað skiptið í það minnsta skemmtileg!

Ágætis endir á príðilegu kvöldi, veðrið var svo fúlt að ég fór og bakaði köku og eldað kálfakjöt í túnfisksósu (jú, víst, þú varst að lesa rétt! ) og bauð í mat og kjaftagang. Dásamlegt. (Bæði samræðurnar og kálfakjötið, uppskriftirnar koma bráðum inn á www.eldabuskan.blogspot.com, þe að kálfakjötinu, samræður eru að eigin vali....)

Ástæðan fyrir því að ég er að blogga um kálfakjöt og Grund er sú að minn innri íþróttaálfur er í andarslitrunum. Hlustarbólgan sem breyttist í lífshótandi (ok, smá ýkjur...) sýkingu og viku af risasýklalyfjaskammti með tilheyrandi vesöld og eymingjaskap sendi íþróttaálfinn í mikinn bakkgír svo núna get ég ekki hlaupið spön frá rassi. Svo þessi síða sem átti að snúast um að halda dagbók um afrekin á íþróttasviðinu og almennar hetjudáðir er að breytast í fílósófískar pælingar um lífið og tilveruna að hætti sófakartöflunnar. Nenni ekki að klifra upp á Súlur bara til að sjá hvernig ský eru að innan (köld og blaut líklega), nenni ekki að reyna að kajakast í kulda og norðanstrekkingi og nenni ekki að hlaupa í vindinum og vosbúðinni. Svo er Daan að prófa nýja pintingaraðferð á bilaða ökklanum svo hann bólgnar meira og meira. Aumingja ég.

Verð að fara að drattast af stað og labba eitthvað áður en ég fer í Fjörðurnar í næstu viku. 4 dagar af göngum og tjaldbúskap og heimsókn til Látra-Bjargar. Hlakka mikið til. Og til að enda á jákvæðum nótum (sbr áður) verð ég að segja frá því að viktin á spriklstöðinni á Bjargi er loxins komin í lag og sýnir 1 kg minna en í mai. Vei-ég verð bráðum geðveikt mjó!!!