Hvalaskoðun og sjóveiki

Ef að maður setur 7 manns á bát, siglir honum út á Skjálfandaflóa, hristir hann til og frá með öldugangi og látum, hvað verða þá margir sjóveikir, hversu margir skila kvöldmatnum aftur og hvað sér maður marga hvali?

Svar: 5, 1 og 3.

Fórum að skoða hvali og sáum tvær hrefnur og einn hnúfubak, sem veifaði til okkar sporðinum áður en hann stakk sér á kaf og hvarf. Enn á ný varð ég fegin að hafa fengið sjófæturna hans afa í arf, alveg sama hvað báturinn hoppaði og hjó fann ég ekki fyrir neinu, en það voru ekki allir svona heppnir....

Skrítið hvað mér finnst gaman að vera á bátum og fá vindinn og sjóslettur í andlitið. Verð hálf manísk og langar að syngja og tralla og fara kollhnís, mynnir mig mest á það hvernig mér leið í chiroku vindunum á Sikiley, 40 stiga hiti og 0% raki, og ég eins og galin kona að hlaupa upp á fjall með bros á vör.

En hvalirnir voru ágætir, það littla sem af þeim sást, og við komumst öll heim heil og höldnu. Eiginlega var mest gaman að sjá íslenska fánann blakta í miðnætursólinni þegar að við sigldum heim, get ekki neitað því að ég varð soltið snortin yfir allri þessari ótrúlegu fegurð sem að landið okkar býr yfir, meira að segja Húsavík... :)